Aktualności

Wbrew nadziejom podatników, na przepisy o uproszczonych porozumieniach cenowych (tzw. uAPA) trzeba będzie jeszcze poczekać.

W czwartek 13 czerwca 2019 r. Sejm przegłosował nowelizację Kodeksu Spółek Handlowych, na mocy której od 1 marca 2020 r. do obrotu prawnego wejdzie nowy typ spółki kapitałowej – długo oczekiwana Prosta Spółka Akcyjna („PSA”). PSA ma być odpowiedzią na postulaty środowisk startupowych, które wskazywały szereg problemów ograniczających ich rozwój, m.in. trudności w rozpoczynaniu działalności gospodarczej, pozyskiwaniu kapitału, czy z likwidacją spółki w przypadku niepowodzenia. To środowisko wskazywało, że do stworzenia „polskiego jednorożca” (młodej, innowacyjnej działalności o wartości powyżej 1 mld USD) potrzebny jest wehikuł prawny, który będzie bardziej dostosowany do modelu działania i inwestowania w nowatorskie pomysły (por. Polskie startupy. Raport 2018, Fundacja Startup Poland, Warszawa 2018).

2 lipca 2019 r., rząd przyjął projekt ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (UA45) w znacznie zmienionej formie. Dr hab. Hanna Filipczyk, Tomasz Kowalczyk i Piotr Litwin, doradzali Polskiemu Związkowi Pracodawców Budownictwa w zakresie jednej z najważniejszych zmian  w ustawie, tj. obniżenie tzw. sankcji ze 100% do 30% i wprowadzenie przypadków, w których sankcja nie będzie stosowana.

Od stycznia 2018 r. obowiązują w Polsce przepisy dotyczące przeciwdziałania wykorzystywania sektora finansowego do wyłudzeń skarbowych. W oparciu o te przepisy szef KAS może stosować blokadę rachunków bankowych w celu zabezpieczenia wykonania przyszłych zobowiązań podatkowych. Kształt i praktyka stosowania tych przepisów budzi wątpliwości konstytucyjne.

Ministerstwo Finansów przedstawiło projekt ustawy implementującej unijne regulacje w zakresie opodatkowania VAT handlu między państwami członkowskimi, wprowadzone przede wszystkim Dyrektywą Rady UE 2018/1910 z 4 grudnia 2018 r.

Od 2018 r. obowiązuje art. 15e ustawy CIT, ograniczający możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na nabycie określonych kategorii usług i wartości niematerialnych. Uwagę od początku zwracało podobieństwo katalogu usług zawartego w art. 15e ust. 1 pkt 1 do wykazu usług podlegających opodatkowaniu podatkiem u źródła (WHT) ujętego w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy. Nie są to jednak zbiory identyczne.

W najbliższy weekend, 15-16 czerwca br., na Uniwersytecie Ekonomicznym w Krakowie odbędzie się II Krakowska Ogólnopolska Konferencja Naukowa Prawa Podatkowego „Prawo podatkowe w systemie prawa. Międzygałęziowe związki norm i instytucji prawnych”.

Zakres zastosowania ograniczeń z art. 15e ustawy CIT jest szeroki. Obejmuje on bowiem m.in. koszty usług doradczych, reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych i ubezpieczeń, ale także „usługi o podobnym charakterze”.

Przepis art. 15e ustawy CIT ogranicza możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów określonych wydatków ponoszonych na rzecz podmiotów powiązanych lub podmiotów z krajów stosujących szkodliwą konkurencję podatkową. Ustawodawca założył, że nie byłoby zasadne objęcie tymi ograniczeniami wszystkich wypłat. W związku z tym zdecydował o wprowadzeniu do ustawy CIT określonych limitów. Podobne limity zastosowano również we wprowadzonych w tym samym roku przepisach dotyczących niedostatecznej kapitalizacji (art. 15c ustawy CIT).